Categorieën
Politiek

Maar hoe zit het dan met de raketten van Hamas?

Oorspronkelijke tekst (Engels): The Intercept, 14 mei 2021

fotografie: Jeff Vespa/WireImage

door Jeremy Scahill

Jeremy Scahill is een van de drie oprichters en correspondent van The Intercept. Hij is onderzoeksjournalist en auteur van de internationale bestsellers Dirty Wars: The World Is a Battlefield en Blackwater: The Rise of the World’s Most Powerful Mercenary Army.

De door de VS gesteunde, bewapende en gefinancierde extreem-rechtse regering van Benjamin Netanyahu is momenteel bezig met een systematische collectieve strafcampagne tegen de bevolking van Gaza. Ruim twee miljoen mensen zitten gevangen in een gevangenkamp in de open lucht en kunnen nergens heen om te vluchten voor deze operatie van de verschroeide aarde. Kinderen worden afgeslacht. Woongebouwen van burgers worden met de grond gelijk gemaakt. Intussen gaan etno-nationalistische milities tekeer in de straten van Israël en terroriseren zij hun Arabische buren in een campagne van georganiseerd geweld. We moeten duidelijk zijn: wat ten grondslag lag aan deze gruwelen was de intensivering van Israëls etnische schoonmaakcampagne tegen de Palestijnen in Oost-Jeruzalem, waarbij mensen met geweld uit hun huizen werden gezet om die vervolgens over te dragen aan Israëlische kolonisten. De brandgevaarlijke situatie werd ook nog eens verergerd door een belegering van een van de heiligste plaatsen van de islam, de Al Aqsa-moskee in Jeruzalem, door Israëlische strijdkrachten tijdens de Ramadan.

Israël is een kernmacht, bewapend met de meest geavanceerde en dodelijke wapens denkbaar. Het land opereert met een blanco cheque van straffeloosheid, geschonken door zijn financiële en militaire sponsor: de Amerikaanse regering. President Joe Biden heeft een lange staat van dienst als verdediger van Israëls ergste misdaden. En als president faciliteert hij nu deze moorddadige misdaad tegen de mensheid, die wordt begaan door zijn ʻgrote, grote vriendʼ Netanyahu. Dit alles is geworteld in Israëls meerjarige vernietigingsoorlog tegen het Palestijnse volk.

De Israëlische en de Amerikaanse regering – en in feite alle westerse regeringen – propageren een verraderlijke leugen, in de vorm van een campagne om Hamas tot het centrale thema van dit bloedbad te maken. Het steeds weer herhaalde refrein dat Israël het recht heeft om zichzelf te verdedigen is bedoeld om Israël een schild van straffeloosheid te geven en zijn misdaden tegen de menselijkheid te rechtvaardigen. Het standpunt van de VS is dat Israël het recht heeft om zichzelf te verdedigen, maar dat het Palestijnse volk dat niet heeft. Maar van iedereen die het heeft over de gruwelen die worden begaan tegen de overwegend weerloze Palestijnen, wordt geëist om het afvuren van raketten door Hamas op Israël te veroordelen. Dit is een poging om ʻbeide partijenʼ de schuld te geven van wat feitelijk een asymmetrische terreurcampagne is, gevoerd door een kernmogendheid tegen een volk dat geen staat heeft, geen leger, geen luchtmacht, geen marine, en een bijna niet-bestaande civiele infrastructuur.

Iedereen die vraagt ʻMaar hoe zit het dan met de raketten van Hamas?ʼ heeft de morele plicht om in de huid van de Palestijnen van Gaza te kruipen en eens heel goed in het diepste van zijn ziel te kijken.

Wat is mijn persoonlijke mening? Ik zou hopen dat als ik in een openluchtgevangenis zou leven waar mijn familie en buren worden vermoord, en mijn menselijkheid wordt uitgewist door een machtige natie die wordt gesteund door de machtigste regering ter wereld, ik de morele kracht zou kunnen vinden om geen raketten af te vuren op de burgers van het land waarvan de regering mij dood wil hebben en herhaaldelijk pogingen onderneemt om mij te vermoorden. Maar ik kan niet met zekerheid zeggen dat ik niet tot een dergelijke reactie zou overgaan als ik, zoals de mensen in Gaza, gevangen zou zitten in een dodenkooi. Ik wil niet dat burgers worden gedood vanwege de misdaden van hun regering, zelfs niet als zij de pogingen om mij te vermoorden toejuichen. Tegelijkertijd is dit niet míjn werkelijkheid, en heb ik het recht niet om te oordelen over de tactieken van de onderdrukten, vooral niet wanneer de terreur tegen hen wordt gefinancierd en openlijk wordt gesteund door zowel Democraten als Republikeinen in wat al lang het officiële beleid van de VS is.

Er zijn Palestijnse activisten en burgers die zich tegen Hamas hebben uitgesproken en hebben gesteld dat de acties van Hamas de Palestijnse zaak van nationale bevrijding schaden, en de propagandacampagne van Israël en zijn machtige bondgenoten schragen. Die stemmen moeten worden gehoord, want zij hebben het absolute morele recht om te beslissen over de tactiek van het verzet, omdat zij moeten leven met de gevolgen ervan. Maar westerse journalisten, analisten, politici en commentatoren die zich uitsluitend bezighouden met de acties van Hamas, terwijl ze de overweldigende buitenproportionele bombardementen en huisuitzettingen door Israël negeren, bagatelliseren of rechtvaardigen, verdedigen de oorlogsmisdaden van een natiestaat tegen een behoeftige en mishandelde bevolking.

Vertaling: Menno Grootveld

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *